Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

DDR - Ένα φαύλο σύστημα εξουσίας κατέρρευσε

DDR : Μια χώρα που δεν υπάρχει πια, έτσι όπως καταγράφηκε από τον προσωπικό μου φακό σε άσπρο και μαύρο φόντο.
Για τους νεώτερους φίλους μου: DDR είναι η Ανατολική Γερμανία, την οποία και ανασύρουν τα ΜΜΕ από τα αρχεία τους και παρουσιάζουν επιφανειακά μόνον στα επετειακά αφιερώματα της πτώσης τους τοίχους.
Σε αυτό το αφιέρωμα δεν βάζω σκόπιμα φωτογραφίες από την νύκτα της πτώσης του τοίχους στις 9.11.1989 -παρότι διαθέτω αρκετές- γιατί πιστεύω ότι το σύστημα εξουσίας κατέρρευσε νωρίτερα. To τοίχος ήταν μόνον έναν σύμβολο.

Για πρώτη φορά δημοσιεύω φωτογραφίες από το Ανατολικό Βερολίνο της δεκαετίας του ‘80. Τις ασπρόμαυρες τις εμφάνισα προσωπικά στο σκοτεινό θάλαμο μιας φοιτητικής εστίας στο Ανατολικό Βερολίνο διπλοκλειδώνοντας την πόρτα από μέσα. Τα χρόνια ήταν δύσκολα και ιδιαίτερα για την ‘’άλλη άποψη’’. Το καθεστώς μας πλήγωσε και άφησε τα σημάδια του βαθιά χαραγμένα στην ψυχή μας. Τα πέτρινα χρόνια είναι πίσω μας. Όμως βγήκαμε νικητές από την μάχη και με εκείνο το καθεστώς.

(ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ – ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΖΩΗΣ)








Το καθεστώς παρακολουθούσε με φανερές κάμερες κάθε ’’κίνηση’’ στους δρόμους. Όμως οι πλατείες γέμισαν κόσμο και οι κάμερες δεν ήταν αρκετές να κρατήσουν το ποτάμι που ξεχείλισε.

Οι μισοί παρακολουθούσαν τους άλλους μισούς και φρόντιζαν για την νομιμότητα και την τάξη.









Το μιλιταριστικό πρόσωπο της εξουσίας σε όλο του το μεγαλείο: Γιόρταζε τα 40 ύπαρξης του με τα ’’όπλα της ειρήνης’’. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν τον Μαϊ του 19989 σηκώθηκες όρθια στο Αμφιθέατρο του πανεπιστημίου και είπες : ’’Εάν θέλετε να γίνει του Πεκίνου (γεγονότα με τα τανκς στην πλατεία Τienamen) και στο Βερολίνο, τότε εμείς δεν θα σας νομιμοποιήσουμε ούτε ένα λεπτό. Φεύγουμε!’’



Η πιο πάνω αφίσα αποτελούσε για μένα συνώνυμο υποκρισίας και ευτελισμού που ανάλογό του έβρισκα μόνον στο μότο της ’’εργασίας που ελευθερώνει’’ στην είσοδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Buchenwald. 'Αλλη εποχή, αλλά η σκέψη παράλληλη!




Το ''πέρασμα'' του τείχους το φθινόπωρο του 1989:







Πέρασμα της Todesstreifen (Nεκρής Ζώνης) την επομένη το πρωϊ. Παγωνιά και θλίψη για τις ανθρώπινες ψυχές που θυσιάστηκαν στο ''κενό του χρόνου''.





Μετά από αυτό το χρονικό σημείο δημιουργήθηκαν δύο κατηγορίες ανθρώπων : oι Οssis και οι Wessis. Κανένας δεν είναι ικανοποιημένος με τον άλλον και εκτιμώ ότι για μία γενιά -τουλάχιστον- ακόμη θα υπάρχουν ισχυρές μπαριέρες στο μυαλό τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: